Pésaj igaro eta zazpi astera, judaismoak beste ospakizun bat izaten du: Tora entregatu izana Sinai mendian eta Jainkoaren eta herri juduaren arteko aliantza
Shavuot-ek («asteak») Pésaj-en hasten den zikloa ixten du: Pésaj-ek esklabotzaren askapen fisikoa gogoratzen badu, Shavuot-ek askapen espirituala ospatzen du, Sinai mendian Tora hartu izana. Tradizioak biak banaezintzat jotzen ditu: Egiptotik irteteak erabateko zentzu izateko, ezinbestekoa izan zen herriak bere bizitza bideratuko zuen legea jasotzea. Ospakizunean Hamar Manamenduak irakurtzen dira sinagogan, testu sakratuak aztertzen dira gauez (Tikún Leil Shavuot, gau osoa irauten duen estudioko gaubeila) eta Ruten liburua irakurtzen da, zeinaren leialtasuna eta konbertsioa sinbolikoki uztartuta dagoen Toraren borondatezko onarpenarekin. Tradizioak gari uztarekin ere lotzen du Shavuot, eta sinagoga landareekin eta loreekin apaintzeko ohitura dago.
Judaismoan, Tora ez da testu sakratua soilik, baizik eta Jainkoaren eta herri juduaren arteko aliantzaren oinarria, herriak belaunaldi bakoitzean berritzen duen ituna. Shavuot lotura horren ospakizuna da.
Euskal Herriko lurralde historiko osoan, judaismoak presentzia bizia du Baionako komunitatearen bitartez (Lapurdi), 1492an kanporatutako judu sefardien oinordekoa, Frantziako Estatuko komunitate judu zaharrenetako eta aktiboenetako bat. Euskal Autonomia Erkidegoan, aldiz, gaur egun ez dago komunitate judu antolaturik, nahiz eta lurraldean tradizio judua duten pertsonak egon.