Udaberrian, Txinako familiek arbasoen hilobiak bisitatu eta garbitzen dituzte; arbasoak gurtzeko egiten diren lau jaialdi handietako bat izaten da
Qīngmíng Jié («Argitasunaren eta Distiraren Jaialdia») mundu osoan gehien partekatzen den Txinako kulturako jaietako bat da, taoismoaren, budismoaren eta konfuzianismoaren aurrekoa eta denak zeharkatzen dituena. Udaberrian izaten da, eguzki-egutegiari jarraituz. Familiek arbasoen hilobiak bisitatzen eta garbitzen dituzte; elikagaiak, loreak eta intsentsua eskaintzen dizkiete, eta botozko papera erretzen dute ondasunak beste mundura bidaltzen dituztenaren ikur. Taoismoan denboraren kontzepzio ziklikoa txertatzen da: hildakoak zaintzea belaunaldien arteko harmoniari eustea da. Udaberria ospatzeko modua ere bada, heriotzagatik nor bere baitara biltzen da, baina bizitzaren itzulerak eragindako pozarekin uztartzen da.
Arbasoen gurtza Txinako erlijiotasunaren zutabeetako bat da. Taoismoan, hildakoak izatearen beste maila batera igarotzen dira, eta bizidunek zaintza- eta elkarrekikotasun-arloko harreman aktiboa dute plano horrekin.
Euskadiko taoismoak ondo bereizitako bi dimentsio ditu. Alde batetik, beren kultura- eta erlijio-herentziaren zati gisa bizi duten txinatar jatorriko komunitateak daude. Bestetik, mendebaldeko gero eta jende gehiago gerturatu da tradiziora tàijíquán, qìgōng edo Dào dé jīngen filosofiaren bidez.