Dantzan eta kantuz ospatzen dute komunitate juduek Toraren urteroko irakurketaren amaiera eta berehalako hasiera, judaismoaren testu nagusia baita
Simjat Tora («Toraren poza») juduen egutegiko festarik pozgarrienetako bat da. Succot amaitzean ospatzen da, eta Toraren (Deuteronomioaren azken txatala) urteko irakurketa-zikloa amaitzen den unea markatzen du, eta Genesitik hasten da berriro, etenik gabe. Etengabeko zirkulu hau mezu bat da berez: Torak ez du amaierarik. Sinagogan, Toraren biribalkiak kutxatik atera eta prozesioan eramaten dira, komunitateak inguruan abesten eta dantzatzen duen bitartean (hakafot). Parte hartzeko eta belaunaldien arteko ospakizun bat da, non haurrek zeregin berezia duten, banderak eta estandarteak eramanez. Jatan Tora («Toraren senargaia») eta jatan Bereshit («Genesiaren senargaia») dira jaieguneko ohorerik preziatuenak.
Tora (hebrear Bibliaren lehen bost liburuak), judaismoaren sorrerako testua da. Sinagogan asteroko irakurketa publikoa egiten da eta juduen urtea egituratzen du; amaitu orduko Simjat Tora hasten da, ikasketa inoiz ez dela amaitzen esan nahi du.
Gaur egun ez dago komunitate judu antolaturik Euskadin. Baionakoa da (Lapurdi, Iparraldea) geografikoki eta historikoki hurbilen dagoena eta 1492an kanporatu zituztenen sustrai sefardiak ditu.