Bahá’u’lláhren semearen heriotza oroitzen dute bahá’íek, hogeita bederatzi urtez gidatu baitzuen komunitatea eta fedea zabaldu zuen Mendebaldean ‘Abdu’l-Baháren Igokundean oroitzen da 1921eko azaroaren 28an hil zela Haifan. Han bizi izan baitzen 1908an otomandar espetxetik askatu zutenetik. ‘Abdu’l-Bahá («Baháren zerbitzaria») bahá’í fedean figura bakarra da: ez da profeta bat, ezta mezulari jainkotiar bat ere, baizik eta aitaren irakaspenak nola bizi erakusten duen adibide egokia da. Bere bizitza bahá’í balioen haragiztatzea dela esaten da: apaltasuna, zerbitzua, adiskidetzea eta tradizio guztietako pertsonenganako irekitasuna. Askatu ondoren, Europan eta Amerikan zehar bidaiatu zuen 1911 eta 1913 bitartean, bahá’í mezua Mendebaldera eraman zuen eta era askotako jendearekin bildu zen. Egun honetan ez da lana eteten; oroitzeko beren barnean biltzen dira eta otoitzean eta hausnarketan oinarritzen dira.
Euskadiko bahá’í komunitateak aktiboki parte hartu du lurraldean erlijioen arteko elkarrizketa-ekimenetan, bahá’í tradizioarekin bokazioarekin bat datozenez erlijioen arteko zubiak eraiki eta bizikidetzan laguntzeko bokazioa baitute.